Podziel się tym wpisem
Share on facebook
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on email
Share on print

Także za opuszki palców

Któregoś razu wczesną wiosną wracałam z pracy na rowerze do domu i ponieważ zrobiło się ciemno, zanim ruszyłam, zaczęłam szukać moich dwóch silikonowych lampek (sprezentowanych przez kochanego brata!), aby odpowiednio oświetlić rower.

Było wciąż trochę chłodno, więc na rękach miałam rękawiczki. Za nic w świecie nie byłam w stanie znaleźć tych lampek wśród tysiąca innych rzeczy znajdujących się w mojej przepastnej torbie. Intuicyjnie zdjęłam więc rękawiczki i zaczęłam szukać ponownie. Tym razem było łatwiej – po chwili wyczułam dłońmi lampki.

W międzyczasie pojawiła mi się ciekawa myśl. Uświadomiłam sobie po co zdjęłam rękawiczki – potrzebowałam lepiej wyczuć poszukiwane lampki, a dzieje się to dzięki czuciu w palcach, a szczególnie w ich opuszkach.

Zaraz z uśmiechem westchnęłam do Boga: dziękuję Ci za opuszki moich palców, są tak bezcenne, niesamowicie to wymyśliłeś!

Dziękuję rodzicom, którzy nauczyli mnie życia w nieustannej wdzięczności. Praktykuję to na każdym kroku. Taka postawa pozwala cieszyć się małymi rzeczami i nakierowuje mnie na Boga i to jaki jest. A przede wszystkim jest wypełnieniem Bożej woli:

„W każdym położeniu dziękujcie, taka jest bowiem wola Boża w Jezusie Chrystusie względem was.”

1 Tes 5,18

Rozbudźmy w sobie serce pełne wdzięczności! Za wszystko, także za opuszki palców 🙂

A za co Ty jesteś dziś wdzięczny?

Dołącz do akcji 365 Dni Wdzięczności: https://www.facebook.com/events/1175418882582993/

Magda

Photo by Aki Tolentino on Unsplash

Może zainteresuje Cię również:

Biblia
Justyna Połom

Strach mną nie kieruje, presja nie zniechęca

Ostatecznym celem życia chrześcijanina nie jest szczęśliwe i długie życie tu na ziemi, ale wieczność w niebie. Mam wrażenie, że za rzadko uświadamiamy sobie fakt, że nasza ojczyzna nie jest tu na ziemi, ale w niebie. A to diametralnie zmienia perspektywę. Chciałabym, abyśmy wspólnie przyjrzeli się, jak ta perspektywa powinna wpływać na nas samych – naszą tożsamość i nasze powołanie.

Czytaj całość »
Biblia
Justyna Połom

Świętość na co dzień

Znamy historie Bożych kobiet i mężczyzn uważanych za świętych. Kiedy spojrzymy na ich życiorysy, zauważymy, że nie byli bez skazy – np. św. Piotr zaparł się Jezusa. Wszyscy oni uznani zostali za świętych, dopiero po swojej śmierci. Dlatego mogą zdziwić nas wersety w Biblii, które mówią, że nie tylko członkowie kościoła triumfującego (już w niebie) są święci – tu na ziemi Bóg NAS także takimi widzi. Jak to możliwe?

Czytaj całość »

Jesteś super!

Dziękujemy za zapis!
Proszę podaj tablet następnej osobie.